assalammualaikum.
hari ni ujan lagi.. alhamdulillah. syukur ke hadrat Allah S.W.T. mesti banyak cendawan busut tumbuh. yela salunye lepas ujan je cendawan ni tumbuh.
hahhaa...entry kali ni aq bukan nak cite sal cendawan. entry kali ni aq nak cite pasal arwah abang aq.
semoga beliau ditempatkan dalam kalangan orang-orang yang beriman.
al-fatihah.
abang ku, kawan baik aq,
dia lah satu-satu nya insan yang salu ade kat sebelah aq time aq kecik-kecik dulu.
haha..kecik-kecik dulu aq nakal giler kot. yang paling aq tak leyh lupe, aq suke sangat main gincu..sape nye ek? mak aq nye lah..sape lagi..time tu akak-akak aq pon kecik lagi.
setiap kali kalau mak aq lupe nak taruk gincu dalam beg keje die, aq ape lagi..menjerit keriangan lah...
sebab aq dapat main gincu tu..ngan sape? hahhaa..ngan arwah abang aq. hihi
mesti korang pelik, cane nk main gincu tu? mungkin aq sorang je kot dalam dunia ni yang main gincu.
hahah..biase lah dak pompuan. memang suke mende-mende cm ni. tak cukup nk calit kat muke sendiri, yang jadik mangse adelah arwah abang aq. haha..die tak pernah marah. die layan kan aje kerenah aq ni.
and die akan terseyum setiap kali aq pakai kan gincu kat muke die.
memang habes lah muke die aq conteng. lepas puas main, (puas kat sini bermaksud, gincu tu sudah selamat dipatah-patahkan oleh aq lah sape lagi) aq akan cuci muke arwah abang sebersih bersih nya.
sebab nanti takot terkantoi ngan mak aq. hihihii
memang aq salu main ngan arwah abang time kecik-kecik dulu. setiap kali aq gadoh ngan jiran sebelah, insan yang akan memujuk aq adelah arwah abang. teringat lagi time tu aq gadoh ngan jiran sebelah. gadoh pasal pe aq pon tak ingat. aq nanges giler-giler kot. terus aq lari masuk umah ( malu lah nak bg orang tengok kite nanges) hehe. arwah abang datang kat sebelah aq. die pujuk. " adek abang jangan nanges" aq pon ngadu la kat die. last2 aq tertidur. tak tau nape kalau kecik-kecik dulu nanges pastu mesti tertidur.. haha..then, everything pon ok lek. sebab aq ikot nasihat arwah abang. die suroh aq mintak maaf.
erm, bila kteorang conquer umah, (kat umah tu cume ade kteorang berdua je) masing-masing dengan otak yang sangat kreatif akan melakukan ape saje sesuka hati. hahaha
ade satu hari tu, kakak-kakak aq sume kat skolah. mak plak keje. ayah aq plak kat klinik keje. walaupon kteorang berdue je kat umah, plus kteorang mmg kecik lagi time tu. kanak-kanak riang lah katekan. tak bahaye pon. sebab dulu aq tinggal kat quarters. turun bukit sikit, dah jumpe klinik batu 9, tempat ayah aq bekerja. so there's no problem.
so, hari tu aq bercite-cite nak buat orange juice. haha..dengan berbekal kan otak yang baru develop tak sampai 5 taun, aq pon mencampurkan Scott's emulsion ngan air kosong, berharap aq akan memperoleh orange juice yang sangat sedap. hahaha..sebelum tu aq ade mintak permission kat arwah abang leyh tak aq proceed idea aq ni. (yelah takot gak membazir kan kalo-kalo tak jadik) and die kate " jangan lah" aq ni memang degil tak pernah pon dengar cakap die. setelah mencampurkan kedua-dua bahan, aq pon kacau la..finally, setelah penat aq mengacau, it turns out to be not as what i thought it should be. both are not mixed!! kan dah membazir!! hahah..pelik giler, pasal pe la tak bertukar jadik orange juice? Sabo je lah.
abang aq ni memang perajin oranag nye, ade satu hari tu die tolong masakkan nasik. hahha..penuh kot satu periuk tu..sampai terkluar-kluar lah nasik tu. tapi pandai kot die masak. mak aq balek keje terkejut. and serta merta mak aq nanges. mak aq cakap "abang tolong ibu masak nasik ke?" abang aq senyum je.
tu lah diantare kenagan-kenangan aq ngan arwah abang. erm.. mase berjalan laju la. selama arwah abang aq masih ade. aq memang sentiase kat sebelah die. arwah abang lumpuh mase umor 16 tahun. and sebelum tu die sempat berjalan dan berlari sejaoh 10 meter? tak kot. 7 meter je kot. hehe.
arwah abang adelah salah seorang pesakit cerebral palsy. mungkin korang tak tau penyakit ni. don't worry, mr google will tell ya everything. hehe. tapi aq leyh cite lah sikit. otak kita selalunya makin lama makin berkembang betul tak? hurm. malangnya bagi pesakit cerebral palsy, otak dorang makin lame makin susut, so satu-satu kemampuan die ditarik. since he was small, die mmg pakai spek mate, yang kanta besar tuh. comel sangat!! hehe..mesti korang pelik nape die suke senyum? sebab die susah nk bercakap, which is one of his difficulties.
his last birthday, kteorang sambut kat KFC. die suke sangat time tu. macam biase die akan terseyum je.
sejujurnya aq memang rindu kan die. tak tau nak gambar kan camne. die lah satu-satu nya kawan baik aq yang aq tak pernah jumpe.
kepade korang yang masih ade lagi abang, kakak, adik, mak pak, jage lah dorang sebaik-baiknya. sebab manusia akan hanya merasai kehilangan ape bila ianya telah tiade.
I miss you. we miss you. <3
No comments:
Post a Comment